Barciak mniejszy/większy mix – dorosłe motyle 20

12,00

1 w magazynie

Kategoria:

Opis

OPIS GATUNKU B.WIĘKSZEGO

Barciak większy (Galleria mellonella),większa ćma woskowa, to motyl z rodziny Pyralidae . G. mellonella występuje na całym świecie. Jest to jeden z dwóch gatunków ćmy woskowej, drugi to Barciak mniejszy, Łaźbiec (Achroia grisella) .

Większa ćma woskowa jest dobrze znana z pasożytowania na czerwiach i plastrach pszczół miodnych. Ze względu na straty ekonomiczne powodowane przez ten gatunek, stosuje się kilka metod kontroli, w tym obróbkę cieplną i chemiczne środki do fumigacji, takie jak dwutlenek węgla .

Jaja G. mellonella są składane wiosną i mają cztery etapy rozwoju. Samce są w stanie generować ultradźwiękowe impulsy dźwiękowe, które wraz z feromonami są wykorzystywane do krycia.

CIEKAWOSTKI:

  • Larwy G. mellonella są wykorzystywane jako organizm modelowy w badaniach. W 2017 r. opisano zdolność gąsienic tego gatunku do trawienia polietylenu ze znacznie większą wydajnością, niż w przypadku stosowanych do tego celu mikroorganizmów.
  • Według naukowców z Uniwersytetu Strathclyde w Glasgow jest to najlepiej słyszące zwierzę świata, bowiem rejestruje dźwięki o częstotliwościach do 300 kHz.

OPIS GATUNKU B. MNIEJSZEGO

Łaźbiec, potocznie również barciak mniejszy, mól woskowy mniejszy ( Achroia grisella ) to mała ćma z rodziny omacnicowatych (Pyralidae), która należy do podrodziny Galleriinae. Gatunek został po raz pierwszy opisany przez Johana Christiana Fabriciusa w 1794 roku. Dorosłe osobniki mają około 13 mm długości i wyraźną żółtą głowę z srebrno-szarym lub beżowym tułowiem. Łaźbce są powszechne w większości części świata, z wyjątkiem obszarów o zimnym klimacie . W ich rozprzestrzenianiu geograficznym pomogli ludzie, którzy nieumyślnie wprowadzili je do wielu regionów świata poprzez transport .

Podobnie, jak ich krewniak, Barciak większy, Łaźbce mają dobrze znane naukowcom zachowania kopulacyjne polegające na wytwarzaniu przez samców impulsów ultradźwiękowych w celu zwabienia samic. Samice opierają zaś swoje decyzje na cechach męskiego brzmienia. Pomimo, iż samce wydzielają również feromony płciowe, męskie “śpiewanie” jest bardziej skuteczne w przyciąganiu partnerek.

Ponieważ mniejsze ćmy woskowe zjadają również niezajęte plastry pszczoły miodnej, są uważane za szkodniki zarówno dla pszczół, jak i pszczelarzy. Jednak niezajęte plastry mogą być siedliskiem innych, szkodliwych organizmów, w tym mikroorganizmów, które wyrządzają szkody. Zjadając takie plastry, ćmy mogą zatem paradoksalnie przyczynić się do zmniejszenia szkód wyrządzanych przez nie w danym regionie.

BARCIAK, JAKO OWAD KARMOWY

Motyle barciaka charakteryzują się wyższą zawartością tłuszczu i węglowodanów w porównaniu do innych owadów karmowych, dlatego dedykowane są jako pokarm uzupełniający dla modliszek i pająków oraz jako pokarm uzupełniający, wysokotłuszczowy dla żab, jaszczurek, ptaków i małych ssaków, przy czym dla kręgowców również dedykowane są larwy. W przypadku kręgowców konieczna jest ich suplementacja zewnętrzna, lub wewnętrzna larw (dodawanie suplementów do pokarmu dla larw) lub podawanie ich w formie “przekąski”. Larwy i motyle Barciaka doceniają na przykład właściciele gekonów orzęsionych, które często “marudzą” przy jedzeniu dedykowanych dla nich mieszanek owocowych.

PRZECHOWYWANIE MOTYLI

Wbrew informacjom, które można znaleźć w sieci motyle pobierają pokarm, zatem – aby wydłużyć ich czas życia – konieczne jest ich pojenie wodą z miodem z nasączonej gąbki, waty, czy ręcznika papierowego. Samice barciaka większego żyją około 6 tygodni, samce około 3 tygodni.

Z racji faktu, iż nie wiemy w jakim wieku wysyłamy motyle sugerujemy nie robić zapasów.